سكوت

در باد موی خویش بیفشان و هی مبند وقتی رهاترند تو را وصف میکنند شاداب و بانشاط و پر از زندگی برقص نامت گل است، با همه زیباییات بخند...

دوباره دست تو را سردِ سرد میگیرد و قلب خاطرههای تو درد میگیرد و بیخیال قدم میزنی زمستان را و شهر شکل قدمهای مَرد میگیرد...