سكوت

با چشم و نگاه و گونهات مأنوسمپیشانی و لبهای تو را میبوسمهر جا بروی تجربهات خواهم کردمن مرد خیابانی نامحسوسم...

مانند باد میروم از کوچههای شهر با دود و سرب حاملهام از هوای شهر هر روز پشت پنجرههایی که بستهاند آواره در جهنم آجرنمای شهر میپیچم از درون به خودم مثل گردباد هی بغض میشود به گلویم صدای شهر ...

چندیست به تفسیر سخن مشتاقی مشغول کلام و وعظ و استنطاقی آلودهی اخبار و جناح چپ و راست معتاد نتیجه گیری اخلاقی...