دلتنگی

دلتنگی - ات درون تنم جا نمیشود

یک رشته کوه در بدنم جا نمیشود

قندیل بسته خواستنت در وجود من

دارم به زور میشکنم جا نمیشود

بشکن مرا که بال و پرم بیشتر شده

خویشم درون خویشتنم جا نمیشود

پرواز شو که مقصد من دور بودن است

از غربتی که در وطنم جا نمیشود

هر روز کوچ میکنم از خود به شعرها

فریاد عشق در دهنم جا نمیشود

گاهی به جای شعر، تو را درد میکشم

آرایههات در سخنم جا نمیشود

اصلاً تمام درد تو را میخرم به جان

در آتشی که سوختنم جا نمیشود

اما بیا به شکل خودت؛ مثل هیچ کس

دلتنگی - ات درون تنم جا نمیشود