صبح

گفتی سراب پوچم و تخریب میشوم؟

صبحم که با طلوع تو تعقیب میشوم

آنقدر طعم روشنیات را چشیدهام

از هر چه ترس و دلهره تکذیب میشوم

این فصل هر چه سرد که باشد هراس نیست

من بیشتر به سوی تو ترغیب میشوم

دارد بهار میرسد از راه و باز هم

با دشت و باغ و منظره ترکیب میشوم

هر روز داغ ِ داغ تو را میبرم به کام

دیوانهوار سبز و پر از سیب میشوم