هر چه میروم

هر چه میروم، هنوز هست

رنگ چشمهای روشنت

مثل پیچکی هنوز و من

مثل در بغل فشردنت

ای نمیشود-ترین که بود

ای نمیتوان-ترین که هست

کوهی از امید بودهام

صخره صخرهام ز هم گسست

من به شکل کوچ زندهام

میروم به سمت آفتاب

هر چه میروم، هنوز هست

چهرهات درون این سراب

ای خیال! ای امید تلخ

لحظهای درنگ کن، بایست

میروی و ذره ذرهام

درد میکشد تو را که نیست